فریز سرمایه در پروژه های ساختمانی نیمه تمام

نااطمینانی اقتصادی و دشواری پیش‌بینی قیمت تمام شده و بازگشت سرمایه، انگیزه سازندگان برای تزریق منابع بیشتر به پروژه‌های مسکونی طی سال‌های ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۵ را کاهش داده است. در نتیجه، بخشی از سرمایه به‌جای آنکه به ساختمان‌های تکمیل‌شده و قابل عرضه تبدیل شود، در پروژه‌های نیمه‌تمام باقی ماند؛ چنان‌که آمار مرکز آمار، نیز از رشد ۵۶.۴ درصدی سرمایه‌گذاری در ساختمان‌های شروع شده در سال ۱۴۰۳، در برابر رشد تنها ۸.۳ درصدی سرمایه‌گذاری در ساختمان‌های تکمیل شده حکایت دارد.

۱۹۸ هزار کارگاه ساختمانی معادل  ۸۳ درصد نتوانستند به حالت نیمه تعطیل درآمدند. به گزارش تکتاخبر، بررسی نتایج آمارگیری فعالیت‌های ساختمانی در نقاط شهری کشور در سال ۱۴۰۳ نشان می‌دهد در مجموع ۲۳۸ هزار کارگاه ساختمانی فعال بوده‌اند اما سرنوشت این کارگاه‌ها چندان امیدوارکننده نبوده است. به‌طوری‌که از مجموع کارگاه‌های بررسی شده ۱۹۸ هزار کارگاه، معادل حدود ۸۳ درصد در پایان دوره همچنان نیمه‌تمام بوده‌اند و فقط ۴۰ هزار کارگاه معادل ۱۷ درصد فعالیت ساختمانی خود را به پایان رسانده‌اند. به بیان دیگر  تعداد کارگاه‌های نیمه‌تمام تقریبا پنج برابر کارگاه‌هایی بوده که به مرحله تکمیل رسیده‌اند.

به نظر می‌رسد نیمه‌تمام ماندن بخش بزرگی از کارگاه‌های ساختمانی در سال ۱۴۰۳ بیش از هر چیز ناشی از شکاف میان هزینه ساخت و توان تأمین مالی پروژه‌ها بوده است. افزایش قیمت مصالح و نهاده‌های ساختمانی، رشد دستمزدها، دشواری دسترسی سازندگان به تسهیلات بانکی و محدودیت نقدینگی ناشی از کاهش قدرت خرید متقاضیان، امکان ادامه سریع پروژه‌ها را محدود کرده است.

در پروژه‌های نهضت ملی مسکن تأخیر در تأمین آورده متقاضیان و منابع بانکی روند اجرا را کند کرده بود. با توجه به رشد مداوم هزینه‌ها هر سه ماه یک بار پروژه‌های مسکن ملی دچار نرخ تعدیل می‌شدند؛ به طوری که در زمان آغاز اجرای پروژه نهضت ملی مسکن در سال ۱۴۰۰ هزینه ساخت هر متر مربع حدود ۴ میلیون تومان اعلام شد. اما در سال ۱۴۰۳ بر اساس برآورد برخی انبوه‌سازان این عدد به ۱۸ میلیون تومان رسید و هم‌اکنون رئیس صندوق ملی مسکن از متری ۸۰ میلیون تومان سخن می‌گوید.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جستجو کردن