مدیرعامل قند مرودشت نوین در گفتگو با تکتاخبر مطرح کرد: رویای فراموش شده توسعه شغلی در زمانه تلاش برای بقا   

بهتر است تا دولت و حاکمیت دست از قانون‌گذاری الکی و بیهوده بردارند. در نتیجه تولیدکنندگان راحتتر می‌توانند به کار خود بپردازند. اما قانون‌گذاری بیش از حد و بستن دست وپای تولید کننده موجب میشود که تولیدکننده توان ادامه مسیر را نداشته باشد و برای جبران خسارت مجبور به فروش سرمایه زندگی خود بشود.

محسن بهمئی مدیرعامل قند مرودشت نوین ضمن انتقاد از وجود رانت و قیمت‌گذاری دستوری خواستار حمایت همه‌جانبه از تولید و پرهیز از اهمال‌کاری شد.مدیرعامل قند نوین مرودشت در گفتگو با تکتاخبر ضمن انتقاد از وجود رانت در حوزه شکر گفت‌: «در زمان دولت قبل برای رانت‌زدایی از کالاها، سامانه‌ای راه‌اندازی و قرار شد که به دنبال ایجاد این سامانه واسطه‌ها از بین بروند. در نهایت محصول با قیمت مناسب دست مصرف‌کننده برسد. به رغم تلاشهای صورت گرفته برای مبارزه با رانت،همچنان این پدیده مذموم در صنعت شکر مشاهده می‌شود. برخی از مدیران عامل کارخانه‌ها تلاش دارند تا بازار را در دست بگیرند. با همین هدف، شکر را به شرکتهای خاص داده و به آنها شکر تزریق می‌کنند. در برابر به بسیاری از شرکت‌ها شکر نمی‌دهند. در نتیجه یک مافیای بزرگ در کشور شکل می‌گیرد.»

 

*عدم توانایی وزارت جهاد در کنترل تجار

 

محسن بهمئی راه‌اندازی بازارگاه برای نظارت بیشتر را اقدامی مثبت ارزیابی و تصریح کرد:« ایده بازارگاه بسیار خوب بود ،اما به دلیل فقدان نظارت به خوبی عملیاتی نشد. مدیریت این سامانه برعهده وزارت جهاد گذاشته شد. واقعیت این است که وزارت جهاد، وزارت قدرتمندی نیست و نمی‌تواند تجار و کارخانجات بزرگ را کنترل کند. »

وی در ادامه افزود:« رویکرد دستوری در قیمت‌گذاری بازار را به هم می‌ریزد. در نتیجه کارخانجات به جای اینکه ۱۰۰ هزار تن یا ۵۰ هزار تن شکر را در انبار خود نگهدارند، تنها ۲۰۰ تن یا ۳۰۰ تن شکر را نگهداری می‌کند. همین رویکرد موجب شده تا انبارگردانی شرکتها و کارخانجات بزرگ از شفافیت لازم برخوردار نباشد. البته برخی از این کارخانجات اصلا تقصیری ندارند. هدف آنها این است که توان مالی خود را در شرایط دشوار و پرنوسان اقتصادی حفظ کنند. »

مدیرعامل قند نوین مرودشت تصریح کرد:« عدم نظارت دولت در کنارفقدان ثبات در تصمیم‌گیری، بستری را فراهم کرده است که بسیاری از کارخانجات شکر خود را انبار کنند. در واقع دولت با قیمت‌گذاری دستوری موجب می‌شود که فعالان صنف ورشکسته بشوند. نرخ‌گذاری ناسالم ، دخالت دستوری و عدم توانایی در کنترل بازار موجب می‌شود که یک تولید کننده ناچار به احتکار شود. البته این احتکار برای کسب سود بیشتر نیست. در بیشتر موارد، این احتکار برای بقا انجام می‌شود.»

 

*رواج پدیده پشت فاکتوری

 

این تولید کننده قند در ادامه افزود:« در واقع تولیدکننده برای حفظ نقدینگی ناچار به کاهش فروش می‌شود. به هر حال تولید کننده به خوبی آگاه هست که سال آینده با قیمت‌گذاری جدید توان خرید کافی را ندارد، به همین دلیل از عرضه شکر خودداری می‌کند. در واقع کارخانجات هم بی‌تقصیر هستند زیرا بدنبال افزایش قیمت شکر کارخانه باید سرمایه در گردش خود را حفظ کنند. اگر این کار را انجام ندهند یک شبه سرمایه در گردش آنها نصف می‌شود. »

بهمئی رواج پشت فاکتوری را نتیجه منطقی وضعیت اخیر ارزیابی و تصریح کرد:« پشت فاکتوری به شدت رایج است. دادن پشت فاکتوری موجب می‌شود که کار فروشنده و خریدار به صورت همزمان راه بیفتد.به همین دلیل فروشنده و خریدار با این موضوع کنار آمدند. »

 

*جای خالی حمایت دولت از تولید

 

مدیرعامل قند نوین مرودشت تصریح کرد:«مگر دولت چندین همت را به حمایت از صنایع اختصاص نداده است. حال سوال اساسی این است که این پولها کجا خرج شده است؟ کدام فعال خصوصی موفق شده تا این وام را دریافت کند؟ در حالیکه تولیدکنندگان برای توسعه خط تولید خود به سرمایه نیاز دارند عملا امکان برخورداری از چنین وامی وجود ندارد.»

وی راهکار برون‌رفت از بحران را حمایت دولت از تولیدکننده دانست و گفت:« این سوال به صورت جدی مطرح است که دولت ازتولیدکنندگان چه حمایتی می‌کند؟ تنها لازم است تا با تولیدکنندگان دردل کنید تا متوجه شوید که دولت نه تنها سرمایه در گردش و دستگاه به آنها نمی‌دهد بلکه با تصمیمات اشتباه و اهمال کاری موجب میشود که تولیدکننده ضرر کند.»

بهمئی تصریح کرد: «حتی نمی‌توانید یک صنعتگر را پیدا کنید که توانسته باشد از بانک چنین وامی را گرفته باشد. در شرایطی که تولیدکنندگان برای حل مشکلات خود به نقدینگی و دریافت وام با سود کم نیاز دارند ،عملا با موانع متعدد برای برخورداری از این وام روبرو می‌شوند.»

وی در ادامه افزود:« در شرایط موجود نه تنها ۵۰ میلیارد سرمایه در گردش تولیدکنندگانی همچون من تامین نمی‌شود بلکه به دلیل مشکلات متعدد این امکان وجود ندارد که بتوان دنبال توسعه محصول و پیشرفت شغلی بود. در چنین شرایطی اگر صاحب کارخانه بتواند از تعطیلی کارخانه جلوگیری کرده و سرپا بماند، هنر زیادی کرده است. وضعیت تولیدکنندگان در این زمانه را می‌توان به شمشیربازانی تشبیه کرد که مرتب در حال مبارزه با مشکلات هستند تا شاید بتوانند تولید را در این کشور سرپا نگهدارند. »

این تولیدکننده قند تصریح کرد:« نکته تاسف‌بار این است که جهادکشاورزی خودش شکر را گران کرده است، اما در حال حاضر به دنبال افرادی افتاده است که در انبار خود شکر دارند. هدف وزارت جهاد این است تا از آنها مابه‌التفاوت بگیرد. حکایت این اقدام همانند رفتاری است که دولت در برابر افرادی در پیش گرفته است که خانه و ماشین لوکس دارند تا از آنها مالیات بگیرد. در حالی که خود دولت موجب شده است تا قیمت‌ها جهش بی‌‌سابقه‌ای را تجربه کند.»

* در حسرت ثبات اقتصادی

بهمئی از فقدان ثبات اقتصادی کشورانتقاد و تصریح کرد:«تولیدکنندگان تلاش دارند تا با وجود تمام مشکلات، کار خود را پیش ببرند و در این مسیر سختی زیادی را به جان می‌خرند،اما به دلیل عدم ثبات در عرصه اقتصادی و قیمت‌گذاری دستوری از سوی دولت متحمل ضرر و زیان می‌شوند.»

وی  مشکلات تولید در کشور را بیشمار ارزیابی و تصریح کرد:« سال به سال میزان بیمه و دستمزد ، هزینه گاز،برق ،آب گران می‌شود. ازطرف دیگر تولیدکننده هر روز ناچار است با ارزش افزوده، مالیات ، گرانی مواد اولیه، اداره استاندارد و سازمان تعزیرات سر و کله بزند.»

مدیرعامل قند نوین مرودشت در ادامه افزود:« نکته تاسف بار این است که هیچ یک از سازمان‌های حکومتی در این زمانه در کنار صنعتگر قرار نگرفته و رودرروی او می‌ایستند و همراهی لازم را انجام نمی‌دهند. در واقع سازمان‌های دولتی به جای مانع‌زدایی، مانع‌زا هستند. همین رویکرد موجب شده که تولیدکنندگان از ادامه کار ناامید شده و در برابر دلالان پر و بال بیشتری بگیرند. تنها تقاضای تولیدکنندگان در این مرحله زمانی این است که سازمانهای دولتی با صنعتگران همراهی لازم را داشته باشند و جلوی آنها سنگ نیندازند. »

 

*دست از قانونگذاری بیهوده بردارید!

 

وی در ادامه افزود:«بهتر است تا دولت و حاکمیت دست از قانون‌گذاری الکی و بیهوده بردارند. در نتیجه تولیدکنندگان راحتتر می‌توانند به کار خود بپردازند. اما قانون‌گذاری بیش از حد و بستن دست وپای تولید کننده موجب میشود که تولیدکننده توان ادامه مسیر را نداشته باشد و برای جبران خسارت مجبور به فروش سرمایه زندگی خود بشود.»

بهمئی انتظارت فعالان اقتصادی را واکاوی و تصریح کرد:«انتظار تولیدکنندگان این است که چهارتا آدم باسواد پای کار بیایند. افرادی که تجربه کار در این حوزه را داشته باشند و بدانند که چطور باید با تولیدکننده برخورد کنند. اما عدم قرارگیری افراد در منصب مناسب و فقدان مدیران کاربلد موجب شده است که سیستم نتواند کارکرد درستی داشته باشد. »

وی در پایان تصریح کرد:«بهتر است مدیران دولتی از افراد موفق در بخش خصوصی انتخاب شوند تا شرایط اندکی بهبود پیدا کند. وگرنه این تسلسل سرشار از اشتباه، پایانی ندارد.»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جستجو کردن