به گزارش تکتاخبر، در نیمه نخست امسال، تنها دو فیلم موفق شدند از مرز یک میلیون تماشاگر عبور کنند. فیلم «زندهشور» به کارگردانی کاظم دانشی با یک میلیون و ۲۵۸ هزار مخاطب و فروش حدود ۱۷۵ میلیارد تومان در صدر جدول قرار گرفت. «استخر» ساخته سروش صحت نیز با یک میلیون و ۱۶۰ هزار تماشاگر و فروش بیش از ۱۵۷ میلیارد تومان رتبه دوم را به دست آورد. پس از این دو فیلم، «آنتیک» با حدود ۵۴۹ هزار تماشاگر در جایگاه سوم ایستاد؛ درحالیکه بیشتر آثار دیگر کمتر از ۴۰۰ هزار مخاطب داشتند.
تمرکز بخش قابلتوجهی از فروش گیشه بر چند فیلم محدود، یکی از نشانههای شکنندگی اقتصاد سینماست. در چنین شرایطی، موفقیت یا شکست تعداد اندکی از آثار میتواند بر درآمد مجموعهای از سالنهای سینمایی تأثیر بگذارد و برنامهریزی اقتصادی سینماداران را دشوارتر کند.
محمد قنبری، مدیر پردیس سینمایی مگامال، افزایش هزینههای جاری را از مشکلات اصلی سینماداران میداند. به گفته او، هزینه برق، شارژ ساختمان و نگهداری تجهیزات افزایش چشمگیری داشته و قیمت تعویض یک دستگاه پروژکتور از یک میلیارد تومان آغاز میشود. او با اشاره به قیمت حدود ۱۸۰ هزار تومانی بلیت، بدون احتساب مالیات بر ارزش افزوده، معتقد است تعیین قیمت بلیت باید بهگونهای باشد که ضمن کمک به تأمین هزینههای سالنها، توان خرید خانوادهها را نیز در نظر بگیرد.
در ماههای گذشته، برخی سینماداران و تهیهکنندگان خواستار اکران فیلمهایی مانند «قاتل و وحشی» و «شیشلیک» شدهاند و معتقدند نمایش این آثار میتواند بخشی از مخاطبان را به سالنها بازگرداند. بااینحال، این درخواستها به نتیجه نرسیده و اکنون امید فعالان سینما به فیلمهای تازهای است که برای نیمه دوم سال برنامهریزی شدهاند.
قنبری نیز معتقد است اکران آثاری در ژانرهای متنوع اجتماعی و کمدی میتواند به بهبود وضعیت گیشه کمک کند. با وجود این، برخی پیشبینیها از احتمال کاهش بیش از ۱۰ میلیون نفری مخاطبان تا پایان سال حکایت دارد؛ موضوعی که تحقق آن به میزان استقبال از فیلمهای ماههای آینده بستگی خواهد داشت.
کاهش مخاطبان سینما را نمیتوان صرفاً پیامد گرانی بلیت یا مشکلات اقتصادی دانست. افت تعداد فیلمهای اکرانشده از ۳۳ به ۲۲ عنوان، محدود شدن موفقیت گیشه به چند اثر و کاهش تنوع فیلمهای پرمخاطب، نشان میدهد سینمای ایران علاوه بر مشکلات مالی، با مسئله جذب و حفظ تماشاگر نیز روبهروست.
از سوی دیگر، افزایش قیمت بلیت اگرچه ممکن است بخشی از هزینههای سالنها را جبران کند، اما در شرایط کاهش قدرت خرید خانوارها میتواند به فاصله گرفتن بیشتر مخاطبان از سینما منجر شود. این وضعیت چرخهای ایجاد میکند که در آن کاهش تعداد تماشاگران، فشار مالی بر سینماداران را افزایش میدهد و بالا رفتن هزینه تماشای فیلم نیز تقاضا را محدودتر میکند.
بازگشت رونق به سینمای ایران بیش از افزایش قیمت بلیت، به تولید آثار جذاب و متنوع، برنامهریزی منظم اکران، حمایت از سالنهای سینمایی و ایجاد انگیزه برای بازگشت مخاطبان نیاز دارد. آمار نیمه نخست سال ۱۴۰۵ نشان میدهد که آینده اقتصادی سینما را نمیتوان تنها بر اساس درآمد ریالی گیشه ارزیابی کرد؛ زیرا مهمترین شاخص پایداری این صنعت، تعداد تماشاگرانی است که همچنان سینما را بهعنوان یکی از گزینههای اصلی سرگرمی و فعالیت فرهنگی انتخاب میکنند.